Tomás Barros 3

A aldea grabada en letras de lume

Ne encomenzo da pedra
entregada ao lene sono,
a formiga travesaba a códea
do albre
até o ceo.
Percorría o mundo,
chegaba e deixaba calquera cousa
sobor da táboa.

Ninguén podía facer o tempo
máis vagaroso
ou bulideiro.
Somentes unha muller.

Diríase que a aldea
alapeaba nas vidas.
Cantas sombras inda vivas!
Ou morábamos dentro dun zoco?

Así que ao travesar
o bosco no fusco
viña dar sempre no mesmo lugar:
no campo de corazóns latexantes
que semellaban frores.
Abríase unha vidreira
coma os ollos no chan,
a verdade
coma un sulco infindo no ceo
poboado de trigo.

Ouh, cánto día e cánta noite
seiturábase naquel recuncho!
O aceno das outras garamallas
no vento
facían a lus tanxíbel.
 
"Berro Diante da Morte", Tomás Barros

(Tomás Barros nasceu no dia 3 de Fevereiro de 1922. Morreu no dia 3 de Setembro de 1986.)

Tomás Barros 2

Leixádeme os ollos abertos

Se morro,
leixádeme unha fenestra
á vida,
inda que seña pequeniña,
e nela os ollos abertos.
Leixádeme ollar ó fillo,
e cómo adeprende a leere
baixo a folla.
Leixádeme unha man ceibe
na cabeleira do trigo
a escoitar no corazón
o gran latexo do pobo.
Se morro,
todo ó longo do horizonte
leixádeme abertos os ollos.   
 
"Berro Diante da Morte", Tomás Barros

(Tomás Barros nasceu no dia 3 de Fevereiro de 1922. Morreu em 1986.)

Tomás Barros

Estaban facendo un barco

Estaban facendo un barco.
Un ía serrando as táboas.
Estranas cordas, do ceo,
penduraban
silandeiras.
Había unha chimenea
pra fumegar no horizonte,
e un esperto miradoiro
ao sol.
Alguén subía e baixaba
as escaleiras.
Outro, dentro dunha onda,
alombado,
marteleaba sen acougo.
Nubens, montañas, arredor,
ao lonxe,
ían e viñan, ao longo daquelas maus,
pola borda.

Medraba sobor da area
unha sombra
como aza de misterio.
O can deitábase adoito.

Xuntáronse os brazos todos,
un intre.
O barco xa era unha fror
e as augas unha esperanza.

"Berro Diante da Morte", Tomás Barros

(Tomás Barros nasceu no dia 3 de Fevereiro de 1922. Morreu em 1986.)