Gonzalo López Abente 6

Decrúa

Xa non hai sol, foise a lúa,
xa non cantan os poetas...
¡Hai que facer a decrúa
nas estradas dos planetas!

O río da noite fonda
os seus cabelos destrenza,
con duro balbor que estronda
nos abisos da fervenza.

Os perdidos viaxeiros
buscan daquel río os vaos.
Andan chorando os luceiros
extraviados no caos.

As chorimas amarelas,
homildosiñas de seu,
van, belidas e sinxelas,
ascendendo cara o ceu.

Po de estrelecer, lixeiras
bagullas de ouro, velliñas
abalando nas toxeiras
de feridoras espiñas.

Xa non hai sol, foise a lúa,
xa non cantan os poetas...
¡Hai que facer a decrúa
nas estradas dos planetas!

As chorimas amarelas
soben desde o monte seu
e ás irmanciñas estrelas
abren camiños no ceu.

"Decrúa", Gonzalo López Abente

(Gonzalo López Abente nasceu no dia 24 de Março de 1878. Morreu em 1963.)

Gonzalo López Abente 5

Desterrado

- Teño de morrer, levaime
onde amei e fun amado.

Chove e venta, e os camiños
están enzarrapicados;
laia a nuite, aterecida
na friaxe dos chuvascos;
no seo dos arboredos
ecoan voces de espanto.
Pero o anceio, firente
como un coitelo afiado,
esgaza e fura no peito
do doente desterrado:

- Teño de morrer, levaime
onde amei e fun amado.

Olla no fondo da ialma
o curruncho en que foi nado
ofrecendo doce acougo
no lentor do seu regazo;
unha igrexa pequeneira,
un homilde camposanto
e o rogo que marmulea
a corrente dun regato:

- Teño de morrer, levaime
onde amei e fun amado.

"Decrúa", Gonzalo López Abente

(Gonzalo López Abente nasceu no dia 24 de Março de 1878. Morreu em 1963.)