- O viño! - pensou. Enchinme tanto de viño, que agora verto.
Pero o que vertía era sangue. Cando se decatou, botou pola rúa enriba, deica a casa do médico. Petou na porta, tan forte como pudo, e berrou:
- Acúdanme! Válanme! Teño a cabeza esfolada!
"O Acomodador e Outras Narracións", Marcial Suárez
(Marcial Suárez nasceu no dia 15 de Fevereiro de 1918. Morreu em 1996.)
Mostrar mensagens com a etiqueta O Acomodador e Outras Narracións. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta O Acomodador e Outras Narracións. Mostrar todas as mensagens
sábado, 15 de fevereiro de 2020
sexta-feira, 15 de fevereiro de 2019
Marcial Suárez 4
O viño dos sábados
Xa dixen que en Allariz hai moitas igrexas. Agora teño que dicir que hai moitas menos igrexas que tabernas.
Os viños que máis se beben son o do Ribeiro e o de Verín, que, asegún os entendidos, son viños frouxos. Eu non lles vou levar a contraria ós entendidos, porque xa se sabe que, ás veces, non hai coma ser entendido pra entender. O que digo é que tódolos sábados á noite, en Allariz, o viño de Verín e o do Ribeiro subíanse a unha chea de cabezas, ainda que as cabezas eran quase que sempre as mesmas: a do Tarabá, a do Pardau, a do Boca...
[...]
"O Acomodador e Outras Narracións", Marcial Suárez
(Marcial Suárez nasceu no dia 15 de Fevereiro de 1918. Morreu em 1996.)
Xa dixen que en Allariz hai moitas igrexas. Agora teño que dicir que hai moitas menos igrexas que tabernas.
Os viños que máis se beben son o do Ribeiro e o de Verín, que, asegún os entendidos, son viños frouxos. Eu non lles vou levar a contraria ós entendidos, porque xa se sabe que, ás veces, non hai coma ser entendido pra entender. O que digo é que tódolos sábados á noite, en Allariz, o viño de Verín e o do Ribeiro subíanse a unha chea de cabezas, ainda que as cabezas eran quase que sempre as mesmas: a do Tarabá, a do Pardau, a do Boca...
[...]
"O Acomodador e Outras Narracións", Marcial Suárez
(Marcial Suárez nasceu no dia 15 de Fevereiro de 1918. Morreu em 1996.)
quinta-feira, 15 de fevereiro de 2018
Marcial Suárez 3
Naqueles tempos, a Banda de Enxeñeiros ía moitas veces contratada ás festas de Allariz. O que xamáis pensaría o Mestre Marquina sería que, contratado para amenizar unhas festas, tivera que acabar tocando unhas marchas fúnebres. Pero o Vicario era así.
"O Acomodador e Outras Narracións", Marcial Suárez
(Marcial Suárez nasceu no dia 15 de Fevereiro de 1918. Morreu em 1996.)
"O Acomodador e Outras Narracións", Marcial Suárez
(Marcial Suárez nasceu no dia 15 de Fevereiro de 1918. Morreu em 1996.)
quarta-feira, 15 de fevereiro de 2017
Marcial Suárez 2
- Entón, déronche permiso?
- A min non me deron nada.
- Como que non che deron nada? - asustouse o vello.
- Nada. Víñenme eu, porque quixen. Alí non se para cos tiros. E eu dixen: Sálvese quien pueda!
- Pero, non che deron un papel?
- Nin mo deron, ni llo pedín. Eu, ó fin, non sei ler.
O Terriña era un desertor, e ós desertores fusílanos. O tío Xoán apretou o paso. En canto chegou á casa, non fixo máis que pousar o feixe na lareira, agarrou ó rapaz por un brazo, e botou a andar co el para rúa.
- Pero, onde levas ó rapaz? - preguntoulle a muller.
- Unda o Capitán. Teño que levalo. É un desertor.
"O Acomodador e Outras Narracións", Marcial Suárez
(Marcial Suárez nasceu no dia 15 de Fevereiro de 1918. Morreu em 1996.)
- A min non me deron nada.
- Como que non che deron nada? - asustouse o vello.
- Nada. Víñenme eu, porque quixen. Alí non se para cos tiros. E eu dixen: Sálvese quien pueda!
- Pero, non che deron un papel?
- Nin mo deron, ni llo pedín. Eu, ó fin, non sei ler.
O Terriña era un desertor, e ós desertores fusílanos. O tío Xoán apretou o paso. En canto chegou á casa, non fixo máis que pousar o feixe na lareira, agarrou ó rapaz por un brazo, e botou a andar co el para rúa.
- Pero, onde levas ó rapaz? - preguntoulle a muller.
- Unda o Capitán. Teño que levalo. É un desertor.
"O Acomodador e Outras Narracións", Marcial Suárez
(Marcial Suárez nasceu no dia 15 de Fevereiro de 1918. Morreu em 1996.)
segunda-feira, 15 de fevereiro de 2016
Marcial Suárez
Cando o meu pobo morra, mal será que lle falten os auxilios espirituales, porque eu son do parecer do Vicentiño: que non hai no mundo un pobo que teña máis igrexas en proporción ó seu número de habitantes e á súa extensión. Fai anos, Allariz tería unhos tres mil habitantes - hoxe debe ter ben menos, por mor das emigracións -, e a súa extensión será dun quilómetro cuadrado, pouco máis ou menos. Pois, en tan pequeno espacio e para tan pouca xente, o meu pobo contaba coa igrexa de Santiago, a de San Lourenzo, a da Virxe de Vilanova, a de San Esteban, a de San Pedro, a de San Benito, a do Covento de Santa Clara, e duas capelas, a de San Isidro e a de Piñeiro.
O Vicentiño sempre dicía:
- Non hai pobo no mundo que teña máis igrexas por católico cuadrado.
"O Acomodador e Outras Narracións", Marcial Suárez
(Marcial Suárez nasceu no dia 15 de Fevereiro de 1918. Morreu em 1996.)
O Vicentiño sempre dicía:
- Non hai pobo no mundo que teña máis igrexas por católico cuadrado.
"O Acomodador e Outras Narracións", Marcial Suárez
(Marcial Suárez nasceu no dia 15 de Fevereiro de 1918. Morreu em 1996.)
Etiquetas:
cultura,
literatura,
livros,
Marcial Suárez,
O Acomodador e Outras Narracións,
série Escritores,
Un crego como non hai moitos
Subscrever:
Mensagens (Atom)