Xoán Cuveiro Piñol 4

Unha corrida de arroaces

[...]
Os animaes cando baixan do río e alcóntranse encerrados e ven que se lles vai acabando a auga do mar, comezan a dar unhas carreiras que se asemellan a voaduras, unhas veces emparellados e outras soos; vólvense tolos, e algún deles querse choutar á terra. Os homes e os rapaces, cando xa non queda de auga máis que a do río, bótanse a el, póndose a cabalo dos peixes, que coa mesma coraxe que teñen lévanos unha grande distancia sin caírse; outros tíranlles arpóns, pedras e astra tiros, de sorte que aquelo convírtese nunha festa dun género novo, da que non quedan pouco ademirados astra os mesmos estrangeiros. Outras veces arremoíñanse en runfladas os arroaces e acometen a rede, tal é o istinto que teñen, pro como está pola parte de fóra arrodeada de lanchas e botes, desde elas con remos e paus, fan recuar os animaes, que xa fatigosos e cheos de firidas e pancadas, déixanse coller astra dos nenos, e tráenos á terra onde os poñen en toradas pra estraelles a graxa, que por certo é das máis finas, e co importe dela cobren os gastos da compostura da rede, e os das lanchas e botes.
[...]

Xoán Cuveiro Piñol

(Xoán Cuveiro Piñol nasceu no dia 28 de Maio de 1821. Morreu em 1906.)

Xoán Cuveiro Piñol 3

Unha corrida de arroaces

[...]
Hai na devandita cividade, na mesma beira dela, un sitio que chaman "as Corbaceiras", onde no tempo de que vou a falar, había unha barca pra pasala xente e mailo gando á parroquia de Poio: pois ben, neste barrio da Moureira onde viven os pescadores e xente probe, non falta quen garda unha rede feita de cordas de esparto, pro grosas e fortes, e anque cando hai que usala, arroméndase e repárase polos desprefeutos que sole ter, e que costa bos cartos, esta rede esténdese dende o muelle das Corbaceiras astra a beira de Poio na orela do mar, de sorte que quedan drento, río arriba, tódolos arroaces que coa rubida da marea, soben ó río, no que se folgan os peixes astra a debalada da dita marea, e entón, é cando comeza a festa, que ben merece unha discriución.
[...]

Xoán Cuveiro Piñol

(Xoán Cuveiro Piñol nasceu no dia 28 de Maio de 1821. Morreu em 1906.)

Xoán Cuveiro Piñol 2

Unha corrida de arroaces

Ningún pode gabarse de ver na súa vida máis que solasmente unha vez esta clas de festa. Tampouco se atopa en tódalas rías baixas nin en todo o litoral de Galicia, un sitio de mellor xeito que a ría de Pontevedra, e nesta ría a mesma capital, por ter a cercustáncea de desfogar naquela o río Lérez.
[...]

Xoán Cuveiro Piñol

(Xoán Cuveiro Piñol nasceu no dia 28 de Maio de 1821. Morreu em 1906.)

Xoán Cuveiro Piñol

Os misterios dunha empanada

Era eu inda moi noviño cando sucedeu o que vou a contar. Acababa de terminarse a derradeira guerra civile de Portugal: os miguelistas vincidos tiveron que fuxir imigrando a España, pasando moitos por Valença do Miño a Tui, astra chegar á Cruña. Acó tocoulle a miña boa nai aloxar o Capitón Sr. Manoel Leite, que en compaña do seu asistente Lourenzo, e do seu can Marruco, tomou posesión de toda a casa, sin deixar a cuciña, pois era o tal Capitón un grande larpeiro.
O segundo día de estanza na casa ó chegar eu da escola percibín certo cheiro a pan quente, asín como cando sae do forno; eu, malpocadiño, pinsei pra min que quizaes o Capitón gostase do pan quente, mais logo tiven que cambear de ideia, ó ver enriba dun arcaz que tiñamos na cuciña unha grosa empanada, como de tres ou catro libras de masa, que eu mesmo tentei, e vin que non tiña dúbida que era empanada.
Reloucando de gosto, como todo rapaciño que non se dá conta dunha cousa nova,ou que poucas veces se ve pola casa, púxenme a atisbar a furtadelas, a ver cando se abría a empanada, pois contaba con que algo dela me tocaría anque non fose máis que un corrosco de pan; mais cal sería meu asombro ó ver que o Sr. Manoel Leite, coitelo en mau, abre a dichosa empanada e apareceu no fondo dela nada menos que dúas grandes chalrreteras de prata, tan limpas cal si acabasen de saír da frábica. O desencanto foi, como poden supoñer os meus leitores, grande, e perguntando de certo modo a Lourenzo, díxome que asín se limpaba a prata e o ouro no Portugal.

Xoán Cuveiro Piñol

(Xoán Cuveiro Piñol nasceu no dia 28 de Maio de 1821. Morreu em 1906.)