Roberto Blanco Torres 5

Orballo...
Cómo vai caindo,
sin velo,
sin sentilo,
lento,
como o vestigio platónico das horas,
com'o tempo.
 
Orballo da media noite
sobre a terra endormiñada.
 
(A media noite da vida
cega pol-o afán de tolol-os soles.)

"Orballo da Media Noite", Roberto Blanco Torres

(Roberto Blanco Torres nasceu no dia 18 de Março de 1891. Morreu em 1936.)

Roberto Blanco Torres 4

A iniquidade

Como laboura a abella
zugando a mel pró alleo,
como na ovella infeliz
medra a lan para istrano leito,
e o boi, junguido ó arado
perpetúa o seu trafego,
arrecadando pró dono
o pan que ofrecen os eidos,
así traballan de cote
parias de tódolos tempos
os exércitos dos pobos,
os soldados verdadeiros.

Mentras na chouza indigente
rube unha oración ó ceo,
juntando co esforzo a fé
nun porvir mais farturento,
e o brazo do proletario
brega sin cesar a eito,
os apostados do mundo
(eu non sei por qué decreto)
para irlles zugando o sudore
que outros van botando arreo,
non teñen mais inquedanza
que soster seus privilexios.

Defenden a lei vigente
que lles ampara o dereito
á folganza i a sumire
o sangue do pobo enteco.
Defenden a monarquía,
anacrónico esperpento,
porque trai de longas épocas,
da lobregueza dos tempos,
unha tradición de aldrajes
e unha historia de atropellos.

Defenden a igrexa porque,
pervertído-los conceutos
da mesma sorte que as almas,
secas de diante o misterio,
da relixión fan peldaño
dos apetitos noxentos,
e coidan qu'o cristianismo
naceu pra meterlles medo
ós que arelando justicia
van de cabeza ó inferno
si se negan a ser carne
de cañón dos fariseos.

Defenden a aristocracia
(unha caterva de necios)
porque tódolos parásitos
s'entenden entr'eles mesmos.
Defenden a autoridade
porque nela ten sustento
a transgresión qu-os validos
fan da lei e do dereito.

¡E malia quen turbar ouse
o orde dos cimenterios!

"Orballo da Media Noite", Roberto Blanco Torres

(Roberto Blanco Torres nasceu no dia 18 de Março de 1891. Morreu em 1936.)

Roberto Blanco Torres 3

Postulación da ética  

I

Cultivo, germe vivo
frol e froito
na alma;
jardín subrime,
con triple amor coidado:
conscencia,
dignidade,
arela de perfeución.

II

Só pol-a cultura o home asume,
en âas por diviño alento inzadas,
a persoalidade jurdia,
única, soberana,
o señoreamento do mundo,
das forzas cegas, mecánicas,
das turbulencias istintivas
e os fracasos ónticos das almas.
Época que só degoa
a satisfauzón do corpo,
âs furias do istinto encadeada,
así medra o indecor e a injustiza
así se impón a vileza e a iñoranza,
así nasce o déspota nos pobos
-culmiñazón das coleutivas fallas-
i-érguese ovante sobre a inerme turba
como un César grotesco sobre un cimenterio de almas.

III

Novas generazóns,
(de narcisismo enfermas)
espranza da seneutude
ja da impotencia presa,
único fulgor na tenebrosa
conjura que â patria deita
n-unha ergástula de exhomes,
amade a beleza,
apreixade a verdade
con pulo de renacenza.
Ispire as vosas mentes
o arte, fonte eterna,
a estrofa antológica,
a página perfeuta.
Mais compre, generazón abrente
pôr encol d-un andacio de estética
un ideal de justiza e libertade,
un acento moral, jurdia roseira
onde froleceron de consuno
as loitas e as ilusións antergas,
onde ha frolecer eternamente
do home e a vida o inmortal poema.
 
"Orballo da Media Noite", Roberto Blanco Torres

(Roberto Blanco Torres nasceu no dia 18 de Março de 1891. Morreu em 1936.)

Roberto Blanco Torres 2

Fons vitae 

Quédate ja conmigo, hoje e sempre,
non te vaias. Eu terei pra tí
canto n-estes eidos hai. Castañas
doces, soaves, mazás das millores,
de crás varia e sabor como a mel. 

Terás leite presa a mais amante, 
mungida no establo farturento
do mais rico dono da comarca. 

Sobre o céspede mol, nesta noite,
sou o ceu d'estrelas namorado, 
na vasta quietú da Natureza, 
no colo diviño dos silenzos, 
juntáranse os nosos corazós 
n'un nú eterno, coma as nosas almas 
estaban, ô vir ô mundo, unidas. 

Baijo o dosel de ceo, no amplexo 
inmortal do noso amor bendito 
no altar ingente da Natureza, 
os campos frolecerán de rosas,
os arbres de froita adunia, mestos,
como ofrenda de milagro â vida,
e dirán os élitros do mundo 
a gloria insenescente do Amor.

"Orballo da Media Noite", Roberto Blanco Torres

(Roberto Blanco Torres nasceu no dia 18 de Março de 1891. Morreu em 1936.)

Roberto Blanco Torres

Loitador...

Loitador, non te deteñas!
Ten cada hora novo alento,
sigue a luz que te ilumiña,
mira a cotío pró ceo.

A lado e outro do camiño
toparás pinchos e rebos,
e da estulticia e a envexa
ladraranche os cans famentos.
 
Loitador, non te deteñas!
Levas a verdá no peito,
e a estrela que te guía
ten resplandores eternos!

"Orballo da Media Noite", Roberto Blanco Torres

(Roberto Blanco Torres nasceu no dia 18 de Março de 1891. Morreu em 1936.)