Lois Pereiro 8

Vendo eses dous ollos latexantes
cal visión dunha imaxe entresoñada
no seu peito en perfecta simetría
cun interno tremor que me fascina
desexaría entrar nela e refuxiarme
no seu corpo secreto para sempre
protexido da morte
coa súa vida

féndeme o corpo un húmido arrepío
e bícame as vértebras con furia
nun vértigo de dor e de tenrura.

"Poesía Última de Amor e Enfermidade", Lois Pereiro

(Lois Pereiro nasceu no dia 16 de Fevereiro de 1958. Morreu em 1996.)

Lois Pereiro 7

Mala sorte

E por primeira vez desde que souben
que aínda respiraba e seguía vivo
sei o que é sentir medo a non estalo

Interrompido na mellor escea
cando estaba soñando un soño dérmico
de paixón e beleza
cunha serea distancia literaria e sabia

Só ela podía ser tan inoportuna
groseira inculta e pouco delicada
chamándome despois de ter sobrevivido
á confortable atracción do fracaso
e saber dunha vez o que era a vida
amar e ser amado.

"Poesía Última de Amor e Enfermidade", Lois Pereiro

(Lois Pereiro nasceu no dia 16 de Fevereiro de 1958. Morreu em 1996.)

Lois Pereiro 6

O corredor de fondo perde o alento
fuxindo dunha vida inzada de renuncias
da súa liturxia obesa e oleosa,
mediocre nos seus comunais fracasos,
bágoas de xelo, indignación contida
non deu chegado a tempo de exercer
a súa rebelión,
nin de levar a cabo
a súa vinganza definitiva
contra un mundo inxusto, homicida, e cruel,
pola inutilidade da súa propia vida
solitario, enfermo e fatigado,
a morte anticipouse e chegou antes.

"Poesía Última de Amor e Enfermidade", Lois Pereiro

(Lois Pereiro nasceu no dia 16 de Fevereiro de 1958. Morreu em 1996.)

Lois Pereiro 3

Curiosidade

Saber que está un á morte
e o corpo é unha paisaxe de batalla:
unha carnicería no cerebro.

¿Permitirías ti, amor deserto,
que nesta fevre penitente abrise
a derradeira porta e a pechase
detrás miña, sonámbulo e impasible,
ou porías o pé
entre ela e o destino?

"Poesía Última de Amor e Enfermidade", Lois Pereiro 

(Lois Pereiro nasceu no dia 16 de Fevereiro de 1958. Morreu em 1996.)

Lois Pereiro

Acróstico

Somentes

intentaba conseguir

deixar na terra

algo de min que me sobrevivise

sabendo que deberia ter sabido

impedirme a min mesmo       

descubrir que só fun un interludio

atroz entre dous muros de silencio

só puiden evitar vivindo á sombra

inocularlle para sempre a quen amaba

doses letais do amor que envelenaba

a súa alma cunha dor eterna

sustituíndo o desexo polo exilio

iniciei a viaxe sen retorno

deixándome levar sen resistencia

    ó fondo dunha interna

aniquilación chea de nostalxia

"Poesía Última de Amor e Enfermidade", Lois Pereiro

(Lois Pereiro nasceu no dia 16 de Fevereiro de 1958. Morreu em 1996.)