[...]
Todos estes traballos pasei antes de nacer porque meus pais non son fillos de quen herdano, sinón sobriños herdeiros.
De pequeño disque era mui calado; sempre estaba co dedo gordo do pé na boca. Ós catro anos xa camiñaba só.
Fun á escola tres anos e nunca me bourou o mestre. De doce anos astra que vin prá Habana fun sempre cas ovellas. Cando lle rezaba o responso a S. Antonio da Golada nunca me faltaba ningunha. Ós dez e sete anos vin prá Habana. A promeira colocación que tuven fui en Carmen e Tenerife, nunha bodega.
Nos dez e oito días que estuven non quedou nunca o dulce por comer. Ás nove da noite tiña que sacar un can como un lobo a mexar, pola corda. Unha noite apareceuse unha cadela con uns cantos amigos cans. Eu tiña o meu can suxeto á miña cintura pola corda, para comer con pacencia o dulce que trougera no peito, e ó ver a cadela o meu can botou a correr comigo arrastrado, que si non fora unha parexa de Orden Público, xa ninguén se acordaba de min hoxe.
Os sitios onde estuven traballando non ten conta, nin os oficios que empecei.
Fun casado unha ves e teño fillos da promeira muller.
Son o promeiro no mundo que se chama Pepe de Xan Baña.
[...]
[...]
"Suspiros n'a Terriña", José Baña Pose
(José Baña Pose nasceu no dia 4 de Janeiro de 1872. Morreu em 1945.)