Celso Emilio Ferreiro 11

O hincha

A felicidá, en resume,
era pra il berrar gol
nos partidos de fútbol
entre a mesta moitedume.

Mais deulle tal torozón
cando quedóu campeón
o odiado equipo contrario,
que por dous goles a un
xace na foxa común
iste badoco gregario.

"Cimenterio Privado", Celso Emilio Ferreiro

(Celso Emilio Ferreiro nasceu no dia 4 de Janeiro de 1912. Morreu em 1979.)  

Celso Emilio Ferreiro 10

Un perigroso elemento

Morréu sin entender
que por namorar ó vento
que namora á libertá,
(vento do pobo que xime
por coñecer a verdá);
que por rirse a gargalladas
da necia solenidá,
tivera que ser á forza
un perigroso elemento,
subversivo e pecadento.
Nunca o entendéu, mais agora,
dempóis de morrer, enténdeo.

"Cimenterio Privado", Celso Emilio Ferreiro

(Celso Emilio Ferreiro nasceu no dia 4 de Janeiro de 1912. Morreu em 1979.) 

Celso Emilio Ferreiro 9

Lendo certo período menstrual

Olla meu irmáu honrado
o que acontez con Daniel:
os que o tiñan desterrado
agora falan ben del.

O palurdo de alma lerda,
o tendeiro desertor,
o vinculeiro de merda
disfrazado de señor.

O lurdo carca refrito,
o monifate de entroido,
o aprendiz de señorito,
marqués de quero e non poido.

O devoto de onanismo,
o feligrés de pesebre,
o tolleito de cinismo
o que dá gato por lebre.

O rateiro de peirao,
o refugallo incivil,
válense de Castelao
pra esconder a caste vil.

Escoita puto nefando,
criado na servidume
non pasará o contrabando
dise teu noxento estrume.

Grotesco escriba sandéu,
inxertado nun rapaso,
Castelao nunca foi teu
porque Castelao é noso.

I anque a ti che importa un pito,
sabrás que é cousa sabida,
que estás incurso en delito
de apropiación indebida. 

"Cantigas de Escarnio e Maldecir", Celso Emilio Ferreiro

(Celso Emilio Ferreiro nasceu no dia 4 de Janeiro de 1912. Morreu no dia 31 de Agosto de 1979.) 

Celso Emilio Ferreiro 8

Nunha foxa común

Aldraxados por séculos
mallados e feridos,
asoballados sempre,
decote desvividos,
pergunto qué fixeron,
contesto que fuxiron
da terra malpocada,
sin pelexar, vencidos,
abandonado o campo
á furia do nemigo.
Soio unhos cantos bravos
a proba resistiron.
Garda, matria, un loureiro
prá frente distes fillos.

"Cimenterio Privado", Celso Emilio Ferreiro

(Celso Emilio Ferreiro nasceu no dia 4 de Janeiro de 1912. Morreu em 1979.) 

Celso Emilio Ferreiro 7

O neno preguntaba

¿De qué lugar iñoto ven o vento
e ónde se vai o vento cando marcha?
¿Quén lle ensinóu ao vento xeografía?

O neno preguntaba.
¿Dorme o vento no mar ou nas estrelas?
¿Dorme no val ou dorme na montaña?
¿Dorme no colo verde dos piñeiros?

O neno preguntaba.
¿Sabe que hai Dios o vento?

O neno preguntaba.
Iste vento que xoga cos meus rizos
¿será o anxo da garda?
¿Será o vento a voz dos que están mortos?

O neno preguntaba,
pero o vento
fuxía indiferente pola gándara.

"O Soño Sulagado", Celso Emilio Ferreiro

(Celso Emilio Ferreiro nasceu no dia 4 de Janeiro de 1912. Morreu no dia 31 de Agosto de 1979.) 

Celso Emilio Ferreiro 6

Tempo de chorar

Hei de chorar sin bágoas duro pranto
polas pombas de luz aferrolladas,
polo esprito vencido baixo a noite
da libertá prostituida.
As espadas penduran silandeiras
coma unha chuvia fría diante os ollos
e teño que chorar na sombra fuxidía
diste pútrido vento
que arromba a lealtá e pon cadeas
no corazón dos homes xenerosos.

Pois que somente os ollos me deixaron
para chorar por iles longos ríos,
hei navegar periplos, descubertas
por tempos que han de vir cheos de escumas,
por onde o día nasce,
alí onde xermola o mundo novo.
Pois que o que chora vive, iremos indo;
indo, chorando, andando,
salvaxe voz que ha de trocarse en ira,
en coitelo de berros e alboradas
para rubir ao cumio dos aldraxes.

E pois que cada tempo ten seu tempo,
iste é o tempo de chorar.

"Longa Noite de Pedra", Celso Emilio Ferreiro

(Celso Emilio Ferreiro nasceu no dia 4 de Janeiro de 1912. Morreu em 1979.) 

Celso Emilio Ferreiro 5

O teu embigo é o centro do mundo

Bardo dos viosbardos,
muso don pío, pío
versolari monótono
fillastro de Narciso,
de cotío mirándote
o circunflexo embigo.
Homo-sapiens
lírico-onírico
retórico
putativo
non comungo
contigo
mais non lle fai
poetiso
cóntame
os aburridos
anales e calendas
dos teus ritos
dos teus problemas
mínimos
por exemplo
os suspiros
dos teus insomnios
pírricos,
o culto a Onán
do teu suxetivismo,
os vulgares
mitos
do teu ridículum
vite, vate cativo.
Fálame
sin mimos
da proxenie cen leites
do teu siño
enrugado
e petiso,
pousafol
papafigos
cantamañás
ambiguo
neutro
propicio
do ademán
oblicuo.
Anda,
vicetipo,
conxúgame os teus verbos
favoritos
na pirmeira persoa
do indicativo.
Fártate do teu nome,
préñate de egotismo,
e cando alguén che fale
dos malinos
tempos
en que vivimos,
aldraxados
i ofendidos,
mastigados
e mordidos,
refuga
os indicios,
confirma
o teu indiño
pacto
de pillo,
rexeita
o compromiso
cos ventos
alisios,
cos amenceres
prohibidos
(o engagement
é un perigo)
Aplaude, gaba, eloxia
o confortábel conformismo,
o cardiograma
íntimo,
o perifol
metafísico,
cun aceno
esquivo,
ninfo Exerio
disolutivo,
e marmura
no ouvido
do pesquisador
as pistas no bosque
dos que escriben os himnos.
E sigue piando
helénico e tranquío
ise non tan leve
delator pío pío,
pro dime gran merdeiro,
bardo dos brancos lirios,
aedo encortellado
parente de Narciso,
public-relatio-man
do fuxedismo,
cómo non estás canso
de mirate o embigo.

"Obra Completa 2", Celso Emilio Ferreiro

(Celso Emilio Ferreiro nasceu no dia 4 de Janeiro de 1912. Morreu no dia 31 de Agosto de 1979.) 

Celso Emilio Ferreiro 4

Limiar

A xeito de S.O.S.
falo na madrugada:
Pechai tódalas portas
e que xa ninguén saia.

Sin a seiva nutricia
esmorecen as gallas.
Arbre antigo, Galicia,
fendérono ás machadas.
Unha ponla no mundo,
outra ponla na casa.
A ponla de alén mar
é soio unha metáfora.
O povo quere terra
como Anteo na fábula.
A terra quere povo
para ser fecundada.
Nunca virá de fora
remedio ou esperanza.
Si o noso povo morre
quedámonos sin patria,
pois patria e povo son
o mesmo en dúas palabras.

Pechai tódalas portas
e que xa ninguén saia.

"Viaxe ao País dos Ananos", Celso Emilio Ferreiro

(Celso Emilio Ferreiro nasceu no dia 4 de Janeiro de 1912. Morreu em 1979.) 

Celso Emilio Ferreiro 3

O meu reinado

Eu son o rei de min mesmo;
goberno o corazón
na libertá do vento e dos camiños.
Eu obedezo ás miñas propias leises
i os meus decretos sigo ao pé da letra.
Un cetro de solpores,
unha croa de nubes viaxeiras,
un manto avermellado
de soños i esperanzas
no limpo alborexar de cada día,
dame o poder lexítimo do pobo.
Represento aos calados,
interpreto aos que foron
voces da terra nai
nos antergos concellos da saudade.
Eu son un rei.
Un labrego do tempo dos sputniks.

Celso Emilio Ferreiro

(Celso Emilio Ferreiro nasceu no dia 4 de Janeiro de 1912. Morreu em 1979.)

Celso Emilio Ferreiro 2

Longa noite de pedra
 
O teito é de pedra.
De pedra son os muros
i as tebras.
De pedra o chan
i as reixas.
As portas,
as cadeas,
o aire,
as fenestras,
as olladas,
son de pedra.
Os corazós dos homes
que ao lonxe espreitan,
feitos están
tamén
de pedra.
I eu, morrendo
nesta longa noite
de pedra.

"Longa Noite de Pedra", Celso Emilio Ferreiro

(Celso Emilio Ferreiro nasceu no dia 4 de Janeiro de 1912. Morreu em 1979.)

Celso Emilio Ferreiro

Tí e máis eu 

(Non falemos dos bobos
que tódolo adeprenden nos libros.
Non falemos dos parvos
con cara de domingo;
nin dos sapientes memos,
nin dos túzaros listos,
nin do eterno mal gusto
dos probes novos ricos).

Falemos de tí e min
xa que vivimos.

Tí i eu nos ventos
e nos solsticios.

Tí i eu nos bosques
e nos ríos.

Tí i eu, historia
de corpos nidios.

Tí i eu, saudade
de álbores íntimos.

Tí i eu sin tempo
polo tempo que imos.

Tí i eu cantando,
chorando e rindo.

Celso Emilio Ferreiro

(Celso Emilio Ferreiro nasceu no dia 4 de Janeiro de 1912. Morreu em 1979.)