Luís Pimentel 6

Enterro do neno pobre

Punteiros de gaita
acompañabano.
O pai de negro;
no mar, unha vela
branca.

Os amiguiños levabano.
Non pesaba nada.
Abaixo, o mar;
o camiño no aire
a mañá.

Il iba de camisa limpa
e zoquiñas brancas.
Os amiguiños levabano.
Non pesaba nada.

"Sombra do Aire na Herba", Luís Pimentel

(Luís Pimentel nasceu no dia 18 de Dezembro de 1895. Morreu em 1958.)

Luís Pimentel 4

A Rosalía
 
Non convén chorar máis.
Ela chorou por todos e para sempre.
Calemos...
Eu véxote así:
crespós nas estrelas,
ollos abertos de nenos mortos cravados nas salas do pazo

Calemos...
Nos currunchos acendéronse os altares do silenzo;
choiva de frores de estameña nos tristes pasadelos.
Coa túa boca torta chamas a mortos
e náufragos dende a solaina,
antre a brétema, en serán infinda.

Delantal de camposanto e campás antre mar e brétema;
barco negro e morto no camiño;
pómulos marelos deformes pola door;
balcón endexamais aberto cheo de paxaros e follas secas;
seios exprimidos hasta a derradeira gota de luz;
maos antre mirto e lúa, debaixo da auga verde do estanque.

¿Qué fas na serán que está esmorecendo sempre
ou na noite que endexamais se rematará ?
Sin corpo, sin traxe, sin bruído,
coroa de somas, música de pianos enloitados...
(Chove sobor das rosas e da escalinata do pazo).

"Sombra do Aire na Herba", Luís Pimentel

(Luís Pimentel nasceu no dia 18 de Dezembro de 1895. Morreu em 1958.)

Luís Pimentel 2

Xogo ruín

Aquil neno
pincháballe os ollos
ós paxaros;
e gustáballe ver saír
esa gotiña
de ar e de lus,
ise rocío limpo
de mañanciñas frescas.

Logo botábaos
a voar
e reíase de velos
toupar contra o valado
de súa casa,
con un ruído
moi triste.

Creceu e foi de aqueles.

"Sombra do Aire na Herba", Luís Pimentel

(Luís Pimentel nasceu no dia 18 de Dezembro de 1895. Morreu em 1958.)