Luís Pimentel 6

Enterro do neno pobre

Punteiros de gaita
acompañabano.
O pai de negro;
no mar, unha vela
branca.

Os amiguiños levabano.
Non pesaba nada.
Abaixo, o mar;
o camiño no aire
a mañá.

Il iba de camisa limpa
e zoquiñas brancas.
Os amiguiños levabano.
Non pesaba nada.

"Sombra do Aire na Herba", Luís Pimentel

(Luís Pimentel nasceu no dia 18 de Dezembro de 1895. Morreu em 1958.)

Luís Pimentel 5

Nocturno 

Falaríasme ti agora das rosas
sen voz e espidas na noite
- ti, o garrido amigo
dos cursis poemas -,
porque eu estou dentro
dunha maciza torre,
emparedado de sombras.

Sei que non estou no xardín,
a rentes da casa,
esluída no aire escuro.

Virías como aquel Jean Borliu,
co seu cinguido traxe de veludo negro,
ou espido coma un xunco de ouro.
Ti, capaz de arredar as sombras
e de cortar as rosas na noite,
portador nas túas maos tristes
dun brillante paxaro de prata.

¿Que máis podes desexar,
ou, meu garrido e cursi amigo?

A noite, as rosas, o fermoso estanque
e ela morta na súa alcoba.

Ela, co seu pelo en silencio,
dentro do seu traxe de dura seda.
Ti poñeríaslle as frías sortellas,
calzaríaslle os escarpíns,
porque aínda teñen luz os seus pés espidos.

Cúbrea de rosas e de ébano
porque a noite é iso.

¡Ou, meu garrido amigo,
fai que cante nas túas tristes maos
ese brillante paxaro de prata!

Luís Pimentel

(Luís Pimentel nasceu no dia 18 de Dezembro de 1895. Morreu em 1958.)

Luís Pimentel 4

A Rosalía
 
Non convén chorar máis.
Ela chorou por todos e para sempre.
Calemos...
Eu véxote así:
crespós nas estrelas,
ollos abertos de nenos mortos cravados nas salas do pazo

Calemos...
Nos currunchos acendéronse os altares do silenzo;
choiva de frores de estameña nos tristes pasadelos.
Coa túa boca torta chamas a mortos
e náufragos dende a solaina,
antre a brétema, en serán infinda.

Delantal de camposanto e campás antre mar e brétema;
barco negro e morto no camiño;
pómulos marelos deformes pola door;
balcón endexamais aberto cheo de paxaros e follas secas;
seios exprimidos hasta a derradeira gota de luz;
maos antre mirto e lúa, debaixo da auga verde do estanque.

¿Qué fas na serán que está esmorecendo sempre
ou na noite que endexamais se rematará ?
Sin corpo, sin traxe, sin bruído,
coroa de somas, música de pianos enloitados...
(Chove sobor das rosas e da escalinata do pazo).

"Sombra do Aire na Herba", Luís Pimentel

(Luís Pimentel nasceu no dia 18 de Dezembro de 1895. Morreu em 1958.)

Luís Pimentel 3

Nai de Galicia

Chámate Rosalía:
non vaias.
Nin camelias
nin campás.
Guinda ise delantal
de camposanto
que levache sempre.
Berra forte, érquete;
chama ós teus afogados
e ós teus mortos;
fálalles duro.
Na túa pelvis de seixo
hai un neno de terra.
Aí estás preñada
enriba do acantilado
frente a un mar tenebroso.
Berra forte, érguete.
Levanta as maos,
e abre ises ollos craros e limpos.
Olla ó ceo
Deus espera algo de ti.

"Triscos", Luís Pimentel

(Luís Pimentel nasceu no dia 18 de Dezembro de 1895. Morreu em 1958.)

Luís Pimentel 2

Xogo ruín

Aquil neno
pincháballe os ollos
ós paxaros;
e gustáballe ver saír
esa gotiña
de ar e de lus,
ise rocío limpo
de mañanciñas frescas.

Logo botábaos
a voar
e reíase de velos
toupar contra o valado
de súa casa,
con un ruído
moi triste.

Creceu e foi de aqueles.

"Sombra do Aire na Herba", Luís Pimentel

(Luís Pimentel nasceu no dia 18 de Dezembro de 1895. Morreu em 1958.)

Luís Pimentel

Cunetas 

¡Outra vez, outra vez o terror!
Un dia e outro dia,
Sen campás, sen protesta.
Galicia ametrallada nas cunetas
dos seus camiños.
Chéganos outro berro.
Señor ¿que fixemos?
- Non fales en voz alta -
¿Ata cando durará este gran enterro?
- Non chores que poden escoitarte.
Hoxe non choran mais que os que aman a Galicia -
¡Os milleiros de horas, de séculos,
que fixeron falta
para facer un home!
Teñen que encher ainda
as cunetas
con sangue de mestres e de obreiros
Lama, sangue e bágoas nos sulcos
son semente.

Docemente chove.
Enviso, arrodeame unha eterna noite.
Xa non terei palabras pra os meus versos.

Desvelado, pola mañá cedo
Baixo por un camiño.
Nos pazos onde se trama o crime
Ondean bandeiras pingando anilina.
Hai un aire de pombas mortas.
Tremo outra vez de medo.
Señor, isto é o home.
Todas as portas están pechadas.
Con ninguen podes trocar teu sorriso.
Nos arrabais
bandeiras batidas e esfarrapadas.
Deixa atrás a vila.
Ti sabes que todos os dias
hai un home morto na cuneta
que ninguén coñece ainda
Unha muller sobre o cadaver do seu home
Chora.
Chove.
¡Negra sombra, negra sombra!
Eu ben sei que hai un misterio na nosa terra,
Mais alá da neboa,
Mais alá do mar,
Mais alá da chuvia,
Mais alá do bosque.

"Poesía Enteira", Luís Pimentel

(Luís Pimentel nasceu no dia 18 de Dezembro de 1895. Morreu em 1958.)