Xervasio Paz Lestón 3

Noiva de emigrado
 
N-o encanto da homilde aldea
naceu súa fermosura
envolta n-a galanura
d-enxebre gracia serea.
¡De beleza ultraterrea:
os seus ollos amantiños
son com-as frores dos liños;
os seus labios, dous craveles,
i albas perlas, detrás d-eles,
son seus dentes miudiños!

Cal románica vestal
mantén o fogo sagrado
n-o mol altar agochado
do seu peito virxinal,
donde arde o amor ideal,
e n-as alas da ilusión
vai a lírica pasión
cabo do mozo adourado,
do nobre chan emigrado,
dono do seu corazón.
[...]

Xervasio Paz Lestón

(Xervasio Paz Lestón nasceu no dia 23 de Outubro de 1898. Morreu em 1977.)

Xervasio Paz Lestón 2

Vinte anos

¡Vinte anos sin xusticia
baixo silentes campas!
¡Na espera, en tanto afoga
tombal silencio o chau da pátrea!…
Catro lustros
na agarda,
rilando nos sartegos
a impodencia dos xustos contra a infamia.
¡Catro lustros clamando
castigo pra canalla!
[...]

Xervasio Paz Lestón

(Xervasio Paz Lestón nasceu no dia 23 de Outubro de 1898. Morreu em 1977.)

Xervasio Paz Lestón

Invernía

Chove maino, sin acougo, neste inverno lagoeiro.
Fai xa mais de quince días. 

Cae a chuvia mainamente desde un ceo recuberto

de un mantelo color cinza. 

Amodiño cae a chuvia i hai tristura na paisaxe,

nestes xornos de invernia! 

Na fiestra do meu cuarto tendo os ollos vagaxeiros, 

a través das finas pingas, 

sobor soutos e toxeiras, pol-as fragas e pinales. 

Por cangostras e cañeiras, pol-as terras labrantias. 

Antre os velos da orvalleira vense as mardes sementadas 

do mol chan da Condomiña. 
I as Pedrosas i os Lamosos son lagoas melanconicas 

de ágoas tristes é chumbizas. 

No arremate de xaneiro verdexea xá o trigo. 

Pol-as terras farturentas baixo á chuvia miudiña, 

pero ó verde dos trigales 

non aleda meu esprito, saturado de invernia. 

No traveso da fiestra van os ollos esvarando, 

pol-o vario panorama da paisaxe campesiña 

no que un velo verde oscuro cobre soutos é toxeiras, 

hortas, agros e camiños, de invernal melancolía! 

Voian logo hastra Moraime, por enriba do Valnovo, 

onde ven ou adiviñan 

O recanto silandeiro das eternas insinanzas 

Pra os humanos ateigados de soberbias e cobizas!... 

Troco logo de fiestra. Na que da cara ó poñente, 

por sobre as casas veciñas, 

ollo as terras sosteñidas por valados é ribazos: 

Fontán, Rodo, Agra de Arriba...! 

Mais anque a paisaxe troca suas formas xeométricas 

está ausente do contorno toda mostra de alegría... 

Anda á xente pol-a casa sin solaz é desnortada, 

entre cansa é aburrida! 

Berra o gando lastimento farto xa de longo encerro, 

é tamén de comer palla na prisión das crabalizas. 

Chove maino, sin acougo, nestes días de orvalleira, 

dende o ceo á chuvia cae peneirada en finas pingas... 

Como pesan sobre o esprito no recanto das aldeas 

estas horas abafantes, estas horas de invernia!

Xervasio Paz Lestón

(Xervasio Paz Lestón nasceu no dia 23 de Outubro de 1898. Morreu em 1977.)