Leandro Carré Alvarellos 3

 [...]

María.- Estase portando moi ben.

Miguel.- Regularmente.

María.- Estivo aquí o Señor da casa de Montrove.

Ramón.- ¿Quere saber se quedamos ou non co'ela?

María.- Si.

Miguel.- Paréceme algo vella, pero ten sol, ten âr, e aquela vista preciosa da ría... ¡alí débese vivir!

Ramón.- Pois nada, aceptala.

María.- Si, si, haina que aceptar...

Miguel.- E logo, poderei estar sempre respirando o recendente aroma dos piñeirales... Alí mellorarei seguramente, alí poñereime bon...

María.- Si, si.

Miguel.- Xa verás como non tês que andarme pinchando para me facer pasear... a mesma natureza convida.

Ramón.- Pois dala por nosa; e canto mais antes...

[...]

"O Pago, drama en tres actos", Leandro Carré Alvarellos

(Leandro Carré Alvarellos nasceu no dia 30 de Agosto de 1888. Morreu em 1976.)

Leandro Carré Alvarellos 2

Ramón.- ¡Negouse!
María.- (Que deixa a costura e chégase á él impaciente) ¿De maneira...?
Ramón.- Que xa non séi que facer, nin como procurarme ese diñeiro que precisamos.
María.- ¡E Miguel ten que ir â aldea!
Ramón.- Si, ten que ir â aldea; ten que saír d'esta casa sen sol, sen âr; e de non poder ir á Suiza, á un sanatorio, ten que ir â aldea...
María.- ¡Oh! ¡É horrible esto, meu Dios, é horrible!
Ramón.- Horrible e vergoñoso, María. Levar toda a vida traballando, buscar e facer a riqueza para outro, e á final, cando o corpo doente, fatigado ou podre de vivir á sôma, respirando o pô dos almacés insanos, vivindo en locaes antihixíenicos, precisa un descanso ou un sanatorio, atoparse con que por toda consideración aquel que o noso traballo e a nosa intelixencia enriquecen nos dá como unha esmola a mitá do sueldo que tiñamos... e tal vez se a enfermedá dura moito, hastra ese socerro é suspendido.
María.- Pobre Miguel... Mais que á min coase quería a casa en que traballaba, onde foi deixando a saúde...
Ramón.- Non traballaría mais se o comercio fose seu.
María.- ¡E o pago dos seus desvelos...!

"O Pago, drama en tres actos", Leandro Carré Alvarellos

 (Leandro Carré Alvarellos nasceu no dia 30 de Agosto de 1888. Morreu em 1976.)

Leandro Carré Alvarellos

As duas amigas

Ben sei que âs nenas gústanvos os contos de encantos; mais os encantos teñen cáseque sempre unha aparencia que abraya e unha realidade que, en conocéndoa, é a cousa mais sinxela da vida.
Esto pasaba antre duas amiguiñas: Ádega e Carmeliña.
Carmeliña tiña un encanto, dicía ela, que lle daba colares, pulseiras, vestidos e ata larpeiradas. Ádega endexamais podía disfroitare de aqueles lilalos, de aquelas lambetadas; porque a sua nai, que era probe, non podía depararllas; e Ádega, que era amiga de Carmeliña, tíñalle por aquela diferencia, por aquel privilexio, un pouquichiño de envexa.
Carmeliña estrenaba un vestido.
-¡Qué vestido lindo trás! - dicíalle Ádega - ¿mercoucho a tua nai? - Non; a miña nai é tan probe como a tua; tróuxomo o meu encanto, repricaba ela rindo.
-¿E cómo é o teu encanto? - perguntoulle unha vez Ádega - ¡Se eu poidera tér outro encanto que me
dera cousas! - sospiróu.
- Podes - díxolle Carmeliña - ; é a cousa mais doada. Eu, cando quero algo, voume para casa, estoume un anaco atenta, sen boligar, e digo:
 
Meu encanto, meu encanto,
axúdame no que pido,
quero un vestidiño novo;
damo tí, que és meu amigo
e xa que che quero tanto

e ao día seguinte ou pouco mais, aparez o meu vestido novo, ou o que lle pida - e rîu ditosa.
 [...]

"Obra Inédita e Esquecida", Leandro Carré Alvarellos

(Leandro Carré Alvarellos nasceu no dia 30 de Agosto de 1888. Morreu em 1976.)